LETURIAREN EGUNKARI EZKUTUA(Iker):
Leturia izeneko mutil bat “Zerubide” izeneko parke batera joaten da bakarrik egoteko, bere buruarekin kontuak garbitzeko.Baina bere burua gezurtatu nahi duenean, ez du bakarrik egon nahi, beldurrarengatik. Baina jadanik ez du beldurrik, eta bere burua aztertu eta miatu nahi du. Parke horretan, bere kezka guztien kutxa, egunerokoa, idazten hasten da. Egun batean, bere betiko lekuan zegoela, zakur handi bat hurbildu zitzaion. Zakurra neska batena zen, eta honek zakurra deitu zuen eta joan egin zen. Oso polita zela pentsatzen zuen, eta ikusi zuen hurrengo egunean, agurtu egin zion. Miren zuen izena eta hortik aurrera “Zerubide” parkera joaten zen bakoitzean, bera etortzeko zain egoten zen, eta horrela pixkanaka maitemintzen hasi zen. Gutun bat idaztea pentsatu zuen eta ala egin ere. Baina ezin izan zion eman ez zuelako berriz ikusi, bera bizitzen zen etxera joan zen arte. Bertan beste mutil batekin ikusi zuen. Egun batzuk pasa ondoren, berriro ikusi eta eskutitza eman nahi izan zion, baina Mirenek ez zion eskutitza onartu. Oso minduta gelditu zen. Hala ere saiatzen jarraitu zuen, “Cannes Club”-en zegoela, beste mutil batekin joaten ikusi zuen arte. Azkenik, eskutitz bat idatzi zion, maite zuela baina hobe sekula ezagutu ez balu esanez, baina azkenean puskatu zuena. Nire iritzia:Hasieran pixka bat zaila izan da ulertzeko, baina irakurri dudan heinean hobeto ulertzen hasi naiz. Hiztegia pixka bat zaila da, ez ditut hitz guztiak ulertu. Orokorrean gustatu egin zait, baina hasierako zati batzuk aspergarri samarrak iruditu zaizkit errepikatu egiten zirelako.
Zabaldu
del.icio.us