HIES edo Hartutako Inmuno Eskasiaren Sindromea, GIB izeneko birusak eragitearen ondorioz gertatzen da. Ingelesezko baliokidea "AIDS" (Acquired Immune Deficiency Syndrome) da, unibertsalki erabilia dena.Sindromea gaixotasun infekzioso eta ez-infekzioso multzo batek osatzen du, heriotza tasa altua daukana gaur egun. Pandemia honek ia 40 milioi gaixo sortu ditu mundu osoan (2006). OME-k kalkulatzen du 25 milioi pertsona baino gehiago hil dela 1981etik, sindromea deskubritu zutenetik alegia.HIES –a infekzioei aurre egiteko sistema immunitarioaren ezintasuna da. Normalean, globulu zuriak eta antigorputzak eraso eta suntsitzen dituzte giza gorputzean sartzen den edozein organismo arraroak. Erantzun hau zelula batzuk koordinatzen dute, eta HIES-a egiten duena zelula horiek erasotzea eta bere barnean sartzea da. Behin bere barruan daudela, bere material genetikoa sartzen die eta bere buruaren kopiak egiteko erabiltzen dute. Birus kopia berriak zeluletatik odolera irteten direnean, beste zelula batzuk bilatzen dituzte erasotzeko, eta bitartean egon diren zelulak hil egiten dira. Ziklo hau behin eta berriz errepikatzen da. Birus produkzio honetatik babesteko, pertsona baten sistema immuneak zelula CD4 asko produzitzen ditu egunero. Baina egunero produzitzen egotean, azkenean geroz eta zelula CD4 gutxiago produzitzen ditu, eta orduan pertsona ezin da beste birusetatik babestu. Beraz oso zaurgarri usten du pertsona.Estatu garatuetan, HIES-arengatik kutsatutako pertsona kopurua gutxitu egin da arriskurik gabeko sexuarengatik eta dohaineko xiringak emateagatik. Baina laurogeita hamar hamarkadaren amaieran infektatuen kopurua pixka bat igotzen hasi da. Erresuma Batuan %26-a igo zen 2000-2001 urteen artean. Baita gertatu zen Estatu Batuetan eta Australian ere. Hau gertatu da, gazteak preserbatiboak erabiltzeaz nekatu egin direlako. HIES-a arazo bat izaten jarraitzen du langile ilegal sexualen artean.Garatu gabeko estatuetan, batez ere afrika erdialdean eta hegoaldean, ekonomi arazoengatik eta heziketa sexualaren faltarengatik, HIES-agatik infektatutako pertsona kopurua oso handia da. Arazoa Hegoaldeko Afrikan geroz eta larriagoa da, 2002-an 4,7 milioi infektatu zeuden. Nigerian eta Etiopian ere arazoa oso larria da, 3,7 eta 2,4 pertsona infektatuekin.      

Planeta bero-bero dago; zergatik ordea? Gaixo al dago? Sukarra al du? Haserre dago?
Honako galderei erantzuten dizkieten erantzunak badaude eta honakoak dira:
Planeta haserre dago, bai; eta gaixo ere,ez dugulako behar bezala zaintzen.
Klima aldaketa handiak nabaritzen ari dira azken urte hauetan. Neguan, aldi bat baino gehiagotan elurra egiten du, udaberrian hotz handia eta euria egiten hasten da, udan badira egunak goizetan eguzki eta gauean trumoiak azaltzen direnak, temperaturak asko igotzen dira....
Kutsadura, ondorio bat da, hau da, hiri handietan edota herrixketan autoek ke asko sortzen dute eta hauen ondorioz ozono geruza apurtzen da. Baina zer gertatzen da ozono geruza apurtzen bada?
Ozono geruza apurtuz gero intentsitate handiko eguzki izpi gehiago iritsiko ziren gure lurraldera eta kalte handiak sortuko zizkiguten azalean, adibidez azaleko minbizia. Gainera esan behar da, autoen kea kaltegarria dela gure birikentzat. Hau saiesteko, plan batzuk garatu dira, bai estatu mailan, bai herri mailan. Plan horiek autoaren erabilera murrizteko eta garraiobide publikoak maiz erabiltzeko egin dira. Adibidez: Propulsio bidezko autobusak erabiltzea teknika on bat da, gainera gasolina aurrezten da; egunero lanera joateko ere ez legoke gaizki lankide batzuk eramatea edo beren autoetan joatea. Horrelako hainbat plan daude. Edo agenda 21, ikastetxetan, haurrak kontzientziatu nahi dituen programa da. Eskolarteko programa hontan hainbat gai azaldu eta aztertzen dira, inkestak egiten dira, herriko enpresa, txoko eta bazter guztiak bisitatzen dira, arazo bati soluzio bat bilatzen da eta behin ideia guztiak emanda, udalaren aurrean proposatzen dira.
Suteek ere kalte handia eragiten dio pasaiari.Udan batez ere agertzen dira eta asko kostatzen da hauek itzaltzea. Galizia famatua da bere suteengatik, mendietan aurki ditzazkezu, bai goizez bai gauez. Helikopteroak gora eta behera ibiltzen dira hondartzetako ura biltzen, ibilbidearen erditik ur hori galtzen eta sua itzaltzen saiatzen. Baina ordu asko behar dituzte eta jende mordoa ere, su hori guztiarekin amaitzeko. Gainera, errautsa airearekin nahasten da laino antzeko bat sortu arte. Aipatu beharra dago, jendeak beren etxeak galtzen dituztela, erre direlako eta herriko udalek pentsioa 3 hilabetez ordaintzen dietela.
Nire ustez jendea konturatu beharko zen eguneroko egoeraz. Mundu mailan, adibidez Alemanian, birziklatzeko zakarrontzi gehiago daude, jendea geroz eta kontzientziatuagoa dago eta gobernuak plan asko aurrera eramaten ditu eta martxan jartzen ditu.
Pentsatu behar dugu, ura aurrezteak, energia aurrezteak, trafikoa murrizteak... gure eguneroko bizitzan eragina izango duela, eta horrela ez bada denbora gutxi barru, hondartzak desagertuko dira, klima aldatuko da, gaixotasun berriak azalduko dira....
Beraz, badakigu, zain dezagun lurra planeta, gaixotu ez dadin, berak eskertuko digu egindako guztia.

Kaixo! Abderraman Mohammad nauzue. 2000ko urtarrilaren 8an jaiotako ume bat naiz, beraz  zazpi urte ditut eta Afrikako hegoaldean bizi naiz.Orain dela bi urte nire aita eta nire anaia zaharra hil ziren Afrika iparraldearen kontra egon zen gerraren ondorioz.Ama eta nire 10 urteko ahizpa oso triste jarri ziren notizia jakin zutenean, baina aurrera jarraitu behar izan zuten.Etxe txiki batean bizi gara, logela bakarrekoa da, sukalde txikia eta komuna ere badu. Goizeko 8etan ama lanera joaten da. Amak 5 urte zituenetik jostuna bezala lan egiten du. Egunean 6 orduz lan egiten du eta hilabete batean gehienez 50€ irabazten ditu.Yamalia ahizpak bizilagunen umeak zaindu egiten ditu goizeko 8etatik gaueko 9ak arte, ahizpari asko gustatzen zaizkio umeak.Yamalia ama baino ordu gehiago lan egiten du, baina gutxiago irabazten du.Ni etxeko txikiena naiz, baina mutila naizelako eta gorbenuak esaten duenez, soldadu bezala lan egin behar dut.3 urte nituenean asko atsegin nuen soldadu izatea nire aita eta anaia soldadu bezala lan egiten zutelako, baina orain ez zait gustatzen.Goiz jaiki behar naiz, goizeko 7etan, oso azkar soldadu-trajea jarri, gosaldu eta soldadu izateko irakasten didaten zentrura joan beharra dut.5 urtekin hasi nintzen eskola horretara joaten. Bertan lagunak egin ditut, hori da eskola horretako gauza positibo bakarra. 10 urte betetzen ditudanean zentroko arduradunek gerra dauden lekuetara eramango didatela esan didate, ikasi dudan guztia praktikan jartzeko. Nik ez dut nahi beste leku batera bizitzera joatea, hemen oso ondo nago, lagunekin, ama eta ahizparekin. Amak esan dit ez dela ezer pasatzen, handia naizela eta jakingo dudala nola defendatu, gainera, ez naiz bakarrik joaten, Raziya (nire lagunmina) nirekin ere joango dela eta bion artean babestuko garela.Amak ez du gaizki pentsatu nahi eta nigan konfiantza handia du. Nik nahiko nuke zuek bezala izatea, zuek etxe erosoa duzue, familia handi bat eta ez duzue lanik egin behar soldadu bezala. Gainera eskolara joaten zarete eta esan didate bertan gauza asko ikasten direla. Ezkerrak eman nahi dizkizuet bidaltzen dizkiguzuten janari eta botikengatik oso ondo etortzen zaizkigulako.Eta baita ere misiolariei. Nire lurraldean orain dela gutxi misiolari bat etorri zen eta oso ondo zaindu gintuen. Beno oheratzeko ordua iritzi zait, berandu da eta bihar soldadu eskolara joan beharra daukat.Aprobetxatu daukazuten guztia, laster arte! Abderraman Mohammad

Aipatu beharra dago, lurralde pobreetan, adibidez: Afrika, Hego Amerika, Errumania... Haur askok 6 urte betetzen dituztenean lan egiten hasten direla. Batzuk meategietan eta egoera txarretan ordu asko igarotzen dituzte gelditu gabe, beste batzuek ordea, harrobietan lan gogorra egiten dute. Arrazoiak askotarikoak dira; gosea, familiakoak mantentzea...Baina ez zorte txarragoa duten haurrek edo beste erremediorik ez dutenek, armadan sartzen dira soldadu bezala.Bertan entrenamendu gogorrak izaten dituzte egunero; armak erabiltzen irakasten diete, eta okerrena, etsaia suntsitzea dute bere buruan. Laburbilduz hiltzen irakasten diete eta gainera, beraien bizitza jartzen dute arriskuan.Esan behar da, armadan egonda jateko ematen dietela eta lo egiteko ere. Baina hala ere irabazten duten dirua ez da ia iristen senideei lagundu ahal izateko. Ezin da ulertu nola hain adin gutxiko ume hauek erabil ditzaketen eskopeta, pistola, misil...Duela gutxi; Amerika Iparraldean, aiton batek bere 2 urteko ilobari pistola bat oparitu zion urtebetetze egunean, baimena eta guzti. Jakin behar da, Amerika Iparraldean, legezkoa dela arma bat erostea, edozeinek duela bat eta edozein lekutan eros dezakezula. Hemen, berriz, ezin da saldu; ehizarako ez bada. Gainera, ehizarako armak ez dizkiete edozeini ematen; hau da, 18 urtetik gorakoa izan behar da pertsona hori, baimena lortu nahi badu.Baita, hemengo armadan sartu nahi izanez gero, adinekoa izan behar zara, noski, eta prestakuntzarik ez da behar, bertan irakasten dizute jakin beharreko guztia. Egun, jendeak ez du denbora luze batez kanpora joan nahi, eta gogor lanean aritu, horregatik, armadan sartzen diren pertsona gehienak etorkinak izaten dira. Hauek ondo etortzen zaien soldata bat jasotzen dute hilabetero.Niri iruditzen zait, haurrek ez dutela gogor lan egin behar eta are gutxiago armada batean sartzea. Gobernuak  laguntzen saiatu beharko ziren eta zerbait planteatu hau guztia sahiesteko eta aurrera ez joateko. Pentsa beharko lukete, haur gehienek beren haurtzaroa galtzen ari direla; hau da, ez dutela jolasten, lagunak galtzen dituztela.... Gainera esplotazioaren biktimak dira.Badira ONG batzuk, gauza hauek gertatzea sahiesten dutenak. Adibidez: Eskolak eraikiz, etxeak, diru laguntzak emanez....

Badaude munduan ume soldadu ugari, gehienak Afrikan daude baina Asian eta Iberoamerikan ere. Gai hau aukeratu dut pena asko sentitzen dudalako ume horiek ikusterakoan.

 Umeak 6 eta 16 urte bitartekoak dira eta adin horrekin ez dira eskolara joaten. Urte horiekin armada militar batean sartuta daude, eta bere herriarengatik hiltzeko prest daude. Pentsamendu horiek txikitatik dute eta beraien gurasoek ados daude horrekin, oso pozik bizi dira bere semea soldadu dela pentsatzen dutenean. Ume horiek ez dute beldurrik inori, oso ausartak dira, guk baino gehiago. Telebistan askotan ateratzen dira horrelako umeak, erreportai asko egiten dituzte gai honi buruz. Ikus daiteke nola herrien arteko liskarrak daude eta handiek edo goi karguek ume soldaduei bidaltzen diete herriaren ohorea defendatzeko helburuarekin. Behin telebistan agertu zen nola 6 urteko mutil bat begi estaliekin “kalschnikov” bat prestatzen eta kargatzen tiro egiteko. Arma hori munduko zailena da prestatzeko eta tiro egiteko eta haiek begiak estalita edukita egiten dute. Argazkian ikus daiteke zazpi urteko mutil batek esaten duela bera soldadu bat dela. Azpian sei ume armekin begirada zorrotzarekin. Segur aski heldu baten hitzaldia entzuten ari direla. Ikuz dezakegu nola guztiak arretaz entzuten ari dira despistatu gabe. Arazo honen errudunak mundu guztiak gara, orduan, guztiok egin behar duguna da arazo honi aurre egin eta soluzio on bat atera gaitz honetatik. Lehenak pausu honi eman behar dutenek munduko goi nagusiak, adibidez: “ONU”-k. Edo Estatu batuak ematen duen dirua armak erosteko emango balu horrelako arazoei aurre egiteko leku askotan ez zen egongo, orain dagoenaren erdia baino gutxiago egongo zen. Hau ikusita ez daukagu baimenik gure bizi baldintzengatik eta gure bizitzagatik kexatzen hasteko. Garrantzi gehiago eman behar diogu daukagun gauzei eta gertatzen zaizkigun ekintzei. Hau jakinda segundo batzuk erreflexionatzen geratzen baldin bazara egunero gauzei garrantzi handiago ematen jakingo duzu eta hori zure bizitzarako oso ona da nahiz eta guk hori ez baloratu. Hau esanda zure eskuetan dago erreflexio hori egitea nik bakarrik gomendio on bat eman dut.

Idazketa hau egiteko alkoholaren gaia aukeratu dut interesgarria iruditzen zaidalako. Alkohola gazteekin erlazionatzen dute. Baina orain asko ikusten dena alkoholarengatik gertatzen diren autoen istripuak. Kotxeak ez dituzte gazteak gidatzen horregatik gazteen arazoa ez da, guztiena baizik. Gidariek ez dute alkoholaren kantitatea ondo kalkulatzen baina neurtu ordez egin behar dena da ez edan ezer alkohola daukana. Horrela istripuak gutxiago izango ziren eta isunak ere asko murriztuko ziren. “DGT”-ak erabaki du alkoholaren kontrol gehiago eta kontrol horietan zauritu medularrak egongo dira gidariarekin elkarrizketa labur bat edukitzeko. Isuna geroz eta garestiagoak dira, eta gainera karneta kentzeko baimena daukate. Alkohola gazteekin asko erlazionatzen da, boteiloia egiten dute eta abar. Edatea ez dauka gauza positiborik, jendea hasieran alai dago baino gero izkina batean daude negarrez batzuk eta besteak botaka egiten.  Pixka bat edatea ez dago gaizki baino asko bai, zentzugabeko gauzak egitea derrigortzen zaitu. Gazteak alkohola lortzeko 18 urtekoei eskatzen beraientzako erostea eta 18 urtekoak prezio berberagatik saltzen diete nahi duten gazteei. Nik ez dut asko ulertzen horrelakoak egitea ez baduzu ezer irabazten, eta gainera gazte horiei bere bizitzarako kalte egiten diete.  Argazkian ikus daiteke nola hoberena da bakoitzak bat edukitzea eta ez batek guztiak edukitzea. Batekoek alai ikusten zaie eta ondo pasatzen baina guztiak dituena bakarrik eta gaizki. Goiko argazkikoek gaua seguru merkeago irtengo zaiela beheko argazkikoarekin konparatuz. Izenburua esaten duen bezala hoberena da bi  hatz eduki kopètaren aurrean. Nire ustez edatea ez dago gaizki baina edan edateagatik niretzat oso gaizki dago. Arazo hau ez da gurasoen arazoa gazteena baizik.  Baino garrantzitsua dena da,bakoitzak askea da nahi duena egiteko baina besteei ez molestatu, hori txarrena delako. Niri gaizki iruditzen zait edaten ez dutenek edo edaten dutenek baina ondo daudenak, edanak daudenei lagundu edo zaindu behar dietela. Beraien gainean beti baina ni horiei ez diet laguntzen beraiek aukeratu dutelako edatea eta hori egiterakoan ondorioak jakin beharko zituzten.

Gaur egungo gerretan umeak dira hildakoen erdia baino gehiago. Baina umeak hiltzaile ere badira batzuetan, borroka armatuetan soldadu bihurtzen dituztelako. Munduan 18 urtetik beherako 300.000 soldadu inguru daude. 1989ko Nazio Batuetako Batzar Orokorrak 15 urtetan finkatu zuen soldadutzarako eta gerrarako gutxieneko adina. Eta, konbentzio horretan babestuta, estatu askok hartzen dituzte adoleszenteak armadarako, besteak beste Estatu Batuek. Aurten Nazio Batuetako aditu-talde batek aztertu zuen gutxieneko adin hori 18 urtetara igotzea. Baina sei estatuk, Estatu Batuek, Britainia Handiak, Israelek, Pakistanek, Hego Koreak eta Kuwaitek; hain zuzen, ez zuten ontzat hartu adin hori. Dena den, aurten, Umeen Eskubideen Konbentzioaren 10. urteurrena ospatzen da. Zenbait gobernu eta GKE (Gobernuz Kanpoko Erakunde) lan gogorrean ari dira aldaketaren aldeko kanpainan. Baliteke egun gutxi batzuetarako aurrerapausoren bat egitea. Save the Children Gobernuz Kanpoko Erakundea nabarmentzen ari da ume soldaduen kontrako kanpainan. Umeak soldadu bihurtzearen zergatiak honako hauek dira: -Soldadu gutxi daudelako. Alemaniak adibidez, Bigarren Munduko Gerratearen amaieran, 12 urte zituzten umeak hartu zituen soldadu. -Arma arin asko dagoelako. Antzinako armak astunak eta erabiltzen zailegiak ziren umeentzat. Oraingo arma arinak, berriz, 10 urtekoentzat ere egokiak dira. -Ume soldaduak merkeak dira eta txikiak direnez, esandakoa betetzen dute. -Hiltzekotan, hobe delako umeak hiltzea. -Ume hauek beldurrik ez daukatelako.  Arrisku handiko egoeretan, ez dira hainbeste beldurtzen. Bestalde, zaila da ume bat aurrez aurre tirokatzea. Borroka armatu askotan, soldaduen aurretik bidali izan dituzte. Izan ere, egoera horretan etsaiak ez daki zer egin ume haiekin: hil ala bizirik utzi.Zergati hauei irtenbide egoki bat bilatzeko modu ugari daude baina guk, hau irakurtzen ari garen guztiok, ume hauei laguntzeko erak bilatuz gero; oso irtenbide gutxirekin topo egiten dugu.  Bata, egoera hau ematen den herriko gobernuetara zuzentzea izango litzateke. Bestea, aldiz, gure kabuz laguntzea, dirua emanez edo umeei gure laguntza eskainiz.  Nire iritzia gai honi buruz ez dator bat gobernuek daukatenarekin. Beraiek, lehen aipatutako arrazoiengatik jartzen dituzte umeak gudaren ezaugarri nagusi bezala eta hori ezin da onartu.

Lehenengo gauza Xabi, oso gaizki iruditzen zait argazkian esaldi bat
gaztelaniaz jartzea. Zuk esaten duzun bezala, txapela erosten baduzu
erabiltzeko da. Beraz, argazkietan ere, erabil ezazu.

Beno, orain benetako idazketarekin hasiko naiz. Denok ezagutzen duzue, edo,
gutxienez, noizbait entzun edo irakurri duzue esaldi famatu hau. Denok
ulertzen dugu bere esanahia. Alkohola edan dezakezu, bai, baina beti
kontrolpean eduki behar duzu edatearena.

Askotan telebistan entzuten ditugu, gaueko festa baten ondoren, norbaitek
edanda autoa hartzen duela eta istripu bat izaten, bertan bizia galtzen
duela.
Ondoren, familia telebistan azaltzen da gertatutakoarekin oso triste. Guk
hau entzuten dugunean, agian segundu batez begiratzen dugu telebista, baina
gero egunerokoa dela konturatzerakoan berriro gure gauzetara bueltatzen gara
eta ez dugu horretan gehiago pentsatzen. Izango da ohituta gaudela horrelako
berriak entzutera? Edo ohituta gaude gure herrian bertan horrelako pertsonak
ikustera? Erantzuna, "Bai" da.

Espainian (eta baita Euskal Herrian ere) alkohol-kontsumoa oso-oso altua da,
mundu osoko indizeei begira, baina beste herrialde batzuetan ez bezala,
alkohola edatea ohitura sozial bat da eta kontsumo hori ez dago beste
lekuetan bezain gaizki ikusia. Horregatik, asko kostatzen zaigu ulertzea eta
onartzea alkoholaren kontsumoak arazoak ekar ditzakeenik (familiaren
barruan, sozialak, medikoak, etab.) eta horiek begi-bistakoak direnean ere,
ukatu egiten dira, edota horiekiko tolerantzia izugarria erakusten du.

Familiaren barruan adibidez, seme-alabak badituzu, ez litzaieke gustatuko
bere aita edo ama etxera edanda iristea. Oso kaltegarria da hori
beraientzat. Agian eskolakide batek kaletik ikusten du eta gero gelan
zerbait esaten badio gizon edo emakume honen semeari oso gaizki sentituko
zen.

Arazo sozialekin esan nahi dut, adibidez, edanda zaudenean ez duzula zure
gorputza kontrolatzen ezta esaten duzuna ere. Horregatik askotan tontakeri
bat esan dezakezu edo norbait jo benetan nahi izan gabe.

Gauza hauetatik adibidez, ez da komenigarria alkohola edatea. Horregatik
esaten dut ez dela oso osasungarria alkohola edatea, beti salbuespenak egon
arren.

Adibidez, esaten dute ona izaten dela egunero ardo edalontzi bat edatea.
Osasunarentzako edo ona dela. Nik hori bai ez dakidala baina lehen esan
dudanarekin oso ados nago. Kalte asko ekartzen dizkizu alkoholak. Bates ere,
kontrolperik gabe edaterakoan. Bestela, ez da izaten oso kaltegarria.

Alkoholismoa edari alkoholikoen menpekotasuna da. Bere ezaugarriak autokontrola galtzea, menpekotasun fisikoa eta abstinentzia sindromea dira. Alkoholismoa osasunerako oso arriskutsua da, askotan heriotza dakar barruko hemorragia, toxikazioarengatik, istripuengatik edo suizidioarengatik. Gehiegizko eta ohiko kontsumoa, efektuak nabaritzeko organismoa geroz eta kantitate handiagoak edatera behartzen du pixkanaka, hau da, gorputza alkoholara egokitzen da. Baina gorputza alkoholari eusteko erresistentzia limite batera iristen da, non erresistentzia hori alderantzikatzen da eta orduan, gehiago eustea ordez, erresistentzia txikitu egiten da.Alkoholismoaren tratamenduen artean destoxikazio programa dago. Bertan gaixoa denboraldi batez zentro batean egon behar da. Destoxikazioa ondoren, taldeko terapia betan sartzen da arazo psikologikoak konpontzeko. Nutrizio terapia beste tratamendu bat da. Alkoholiko askok intsulinari erresistentziako sindromea dute, bertan gorputzak ez du azukrea ongi erregulatzen eta odolaren zirkulazioari hornitze ezegonkorra eragiten dio. Hau hipoglucemica dieta batekin konpondu daiteke. Alkohola ustea oso gutxitan ekar dezake gaixoaren heriotza heroinarekin bezala, alkoholikoaren destoxikazioa farmakoekin, alkohola barbituriko eta benzodiazepina-rengatik ordezkatzean datza. Hauek alkoholaren hantzeko efektuak sortzen dizkiote burmuinari. Beste farmako batzuk Disulfiram eta Naltrexone dira, gorputzak anti-depresiboak eta horrelakoak hobeto onartzea eragiten dute.  Alkoholismoak sortzen dituen arazo sozialen artean lanpostua galtzea, finantzazko arazoak, familiarekin arazoak, gartzela (edanda kotxean ibiltzeagatik), marjinazioa eta errespetu falta alkoholismoa erraz saihestea ikusten duten pertsonengan. Baina pertsona baten alkoholismoak ez du bere buruarengan soilik arazoak eragiten, bere ingurukoengan ere eragiten du. Adibidez alkoholiko baten seme-alabak arazoak izan ditzakete, adinez nagusiak direlarik ere. Eskoletan, batez ere derrigorrezko bigarren hezkuntzan, arazo larri hau aurkezten da, geroz eta adin gutxiagorekin hasten dira edaten eta askok bere lagunen artean “adorea”  erakusteko soilik egiten dute.Alkohola zein kantitatetan kontsumitzen den jakiteko, formula oso errez bat dago alkohol gramoen bidez. Formula hau, edari kantitatea (ml edo cc), alkohol gradu kopurua eta 0,8 zenbakia multiplikatzean eta erantzuna 100-engatik zatitzean datza, edariaren alkohol gramo kantitatea kalkulatzeko. Gehiegizko kontsumoa, eguneko 40 gramoetatik aurrera gizonetan (alkoholari erresistentzia handiago diotelako) eta 20 gramoetatik aurrera emakumezkoetan dago. 

Gizon batek hitz egiten du. Tren geltokian dago eta beti ikusten ditu neska
batzuk bakarrik doazenak. Orduan, neska hauen bizitza asmatzen asten da.
Adibidez, neska bat ikastera doala pentsatzen su. Hurrengoa, norbaitetaz
mantemindu egin dela eta berarengana doala, edo ezkondu egin behar dela.
Denbora guztian geltokian azaltzen diren neskaz hitz egiten du. Geltokian
dagoen beste gizon batekin hitz egiten du.

Nire iritzia: Ez zait gustatu ezer. Irakurgai laburra ez, ez da oso laburra,
Xabi. Egia esan ez zait oso ulerterraza iruditu. Gauza gehienak bi aldiz
irakurri izan behar ditut pixka bat ulertzeko. Gainera, ez zait gustatzen
historioak kontatzen dagoenean bat-batean bere zigarrotxoa pizten duela edo
beste gauzetara dagoela eta gero berdinera bueltatzen dela. Haritik
ateratzen dizu. Nire nota egia esan, 0 da, naiz eta idazlea oso ezaguna
izan.